Benodigdheden

• Stootblok
• Hamer
• Potlood
• Hielijzer ( vloerhaak)
• Stanleymes
• Decoupeerzaag
• Afstandhouders
• Tape
• Meetlat
• Beschermbril
• Werkhandschoenen
• Laminaat
• Ondervloer
• Folie

Stappen

Voor er ook maar een plank gelegd wordt, is het belangrijk de eerste 5 stappen te zetten.

Stap 1: Meet de vloer die gelamineerd gaat worden.

Stap 2: Kies na het meten van de ruimte de laminaatvloer.

Stap 3: Zet nieuw laminaat, onuitgepakt, minimaal 48 uur in de kamer waar de nieuwe vloer komt. Dit om het hout te laten wennen aan de luchtvochtigheid en de temperatuur in de kamer. Dit voorkomt de kans op krimp of groei van de planken.

Stap 4: Verwijder, wanneer aanwezig, de oude vloerbedekking.

Stap 5: Maak de vloer grondig schoon. Een klein beetje achtergebleven rommel of puin kan er al voor zorgen dat het nieuwe laminaat niet goed op de vloer aansluit.

Stap 6: Leg een ondervloer van plasticfolie, dit houdt vocht tegen. Gebruik tape om de randen aan elkaar te plakken. Voorkom overlap van het plastic, dit kan er namelijk voor zorgen dat de vloer niet meer egaal is. Bij een betonnen vloer is het aan te raden het plastic ongeveer 5 centimeter tegen de muur op te laten gaan (zorg ervoor dat het niet boven het laminaat uitsteekt).

Stap 7: Leg een isolatielaag op de vloer voor een isolerend en dempend effect. Er zijn veel verschillende soorten ondervloeren of ondertapijten waaruit je kunt kiezen. Rol het ondertapijt, of de ondervloer, uit op de plaats waar de laminaatvloer gelegd gaat worden. Snij het op de correcte lengte. Ook hierbij is het belangrijk dat er geen stukken van de isolatielaag over elkaar komen te liggen. Leg de verschillende delen strak naast elkaar en plak de randen dicht met tape. Let op: wanneer isoleerschuim wordt gebruikt, zorg er dan voor dat de blinkende kant boven ligt.

Nu kan er worden begonnen aan het leggen van het laminaat.

Stap 8: Leg laminaat parallel aan de langste muur. Begin altijd in de hoek, met de groefkanten gericht naar de muur. Plaats telkens afstandhouders tussen de muur en de planken.

Stap 9: Tik iedere plank vast met stootblok en hamer. Maak de hele eerste rij af, voor er aan de volgende rij wordt begonnen.

Stap 10: De laatste plank van de rij past in de meeste gevallen niet direct. Het stuk laminaat kan op maat gezaagd worden met de decoupeerzaag. Leg de plank op de vloer, in de lengte naast de eerder gelegde plank en in de breedte tegen de muur. Meet het passende deel van de plank en teken dit af met de meetlat en het potlood. Houd hierbij wel rekening met de ruimte ( 1 centimeter) die open moet blijven aan de rand van muur. De plank kan nu aangetikt worden met de hamer en de vloerhaak.

Stap 11: Begin met de tweede rij. Zorg ervoor dat de eerste plank korter is dan de plank van de eerste rij, zodat het uiteinde van de plank met het uiteinde van de eerder gelegde rij verschilt. In veel gevallen kan je beginnen met het overgebleven deel van de plank van de eerste rij ( wel minimaal 30 centimeter).

Stap 12: Klik het laminaat in elkaar en tik met de hamer en het stootblok voorzichtig tegen de planken, zodat deze goed vastzitten. Ga op deze wijze door tot en met de één na laatste strook.

Stap 13: Leg een vooraf op maat gezaagde plank voor de verwarmingsbuizen en andere vaste objecten in de vloer. Meet en teken de afmetingen van de buizen af op de plank. Houd er rekening mee dat de uitsparingen twee centimeter ruimer moeten zijn dan de buizen.

Stap 14: Tip voor de laatste baan: gebruik een plank als meethulp. Leg één plank precies sluitend op de één na laatste strook. Leg een tweede plank hierboven, met de rand tegen de muur. De eerste plank kan nu afgetekend worden op de rand van de tweede plank. Houd ook nu weer rekening met de ruimte tussen de muur en het laminaat. De rechte lijn kan nu gezaagd worden en de laatste strook laminaat kan gelegd worden.

Vond je deze 14 stappen nuttig? Deel dit artikel dan op Facebook, Twitter of laat hieronder een reactie achter. Wanneer je nog vragen hebt, dan ontvangen wij deze graag!

The post Laminaat leggen in 14 stappen appeared first on Verbouwtips.

Vochtproblemen in de kelder

Vochtproblemen zijn helaas inherent aan de ondergrondse locatie van de kelder. Een 100% droge kelder bestaat nagenoeg niet. Zeker in de zompige, vochtige poldergronden van Nederland is de kans op doorslaand vocht groot. Zorg er dan ook voor dat u zich middels een grondige inspectie van de kelder goed voorbereidt. Neem een goede zaklamp mee en ga op jacht naar natte plekken en plaatsen met schimmelvorming. Controleer goed of eventueel aanwezige leidingen niet lekken. Kijk gelijk even naar het metselwerk; een muur van cementblokken of poreuze baksteen geeft eerder problemen dan een muur van gegoten beton.

Een andere veelvoorkomende bron van vochtproblemen in de kelder is incorrecte drainage. Een regenpijp die zich vlak langs de keldermuur leegt, kan bijvoorbeeld veel vocht introduceren langs de keldermuren. De regenpijp verleggen kan dan een uitkomst bieden, naast het plaatsen van een regenton. Let er ook op dat de helling van uw tuin niet dusdanig is, dat het regenwater naar de keldermuren wordt geleid. Tot slot is het verstandig om geen groot bloemenperk naast de keldermuur te zaaien; door het regelmatig bewateren van uw bloemen kunt u overtollig vocht in de grond introduceren.

Zodra de drainage is aangepakt, is het verstandig de binnenmuren van de kelder waterdicht te maken. Maak de muur wel eerst schimmelvrij; ga op zoek naar donkere schimmelplekken en pas waar nodig schimmelspray of bleekmiddel toe om te muur te reinigen. Om de muur uiteindelijk te sealen tegen vocht, kunt u gebruik maken van speciale waterdichte pleister. Breng deze met een blokkwast aan op een droge tot vochtige (niet druipnatte) muur. Houd er rekening mee dat een kelder, ook al zijn de muren verzegeld, nooit 100% droog is. Plaats dus vochtvreters en zorg voor goede ventilatie. Dit laatste is ook van belang in verband met radongas.

De muren

Isolatie van de muren van een kelder kan deze ruimte behaaglijker maken en de stookkosten omlaag brengen. Als u de binnenmuren van de kelder gaat isoleren, maak dan geen gebruik van isolatiematerialen die gevoelig zijn voor vocht. Vermijd materialen als cellulose of glasvezel. Ook isolatieplaten van PUR schuim zijn geen aanrader, omdat ook dit materiaal deels vochtdoorlatend is. Het beste kunt u kiezen voor XPS (piepschium), omdat dit materiaal van zichzelf al vochtwerend is. Dicht eventuele kieren wel af met PUR of kit, om te voorkomen dat vocht achter de XPS-platen terecht komt. Omdat XPS niet brandveilig is en giftige rook produceert, is het tot slot nodig een gipsplaatje te plaatsen als brandwering.

Isolatie van de buitenmuur is over het algemeen niet aan te raden, omdat veel isolatiematerialen kwetsbaar zijn voor het indringen van insecten. Daarnaast heeft u dan meer materiaal nodig.

Het plafond

Het isoleren van het plafond van de kelder moet u alleen overwegen als de kelder onverwarmd is en eigenlijk nauwelijks gebruikt wordt. Zorg er in ieder geval voor dat eventuele luchtwegen van de kelder naar de woonruimte worden afgesloten en maak gebruik van vochtwerende folie om vochtproblemen te voorkomen. Houd er rekening mee dat de kelder na isolatie van het plafond een koudere ruimte wordt. Omdat de snelheid waarmee iets afkoelt voor een groot deel afhankelijk is van het temperatuurverschil met de omgeving, zullen eventuele verwarmingsbuizen of waterleidingen in de kelder sneller afkoelen dan voorheen. Besteed dus extra aandacht aan isolatie van deze facetten, om te voorkomen dat u misschien zelfs verlies gaat leiden. vergeet daarnaast geen tochtwering op de kelderdeur te plaatsen.

De vloer

Isolatie van de keldervloer is nuttig, maar vanwege de hoeveelheid werk niet vanzelfsprekend. U kunt er aan denken in geval van nieuwbouw, indien er zich onder de kelder een kruipruimte bevindt, of als u bereid bent de complete vloer te verwijderen met een betonboor. Begin zoals gewoonlijk met vocht: vanwege de capillaire werking van gesteente, kan het namelijk zijn dat vocht door de vloer omhoog trekt. Om problemen te voorkomen, is het wijs om eerst een laag kiezelstenen te storten. Op deze laag kiezelstenen plaatst u piepschuim platen en tot slot een laag vochtwerend plastic (polyethyleen). Hierover giet u de betonnen vloer.

The post Kelderisolatie appeared first on Verbouwtips.

De eerste stap die u kunt nemen is het afdichten van eventuele naden en kieren tussen de plinten en muren. Hiervoor kunt u bijvoorbeeld een waterdichte siliconenkit gebruiken. De mate waarin en manier waarop u uw vloer verder kunt isoleren, zijn voor een groot deel afhankelijk va de kruipruimte onder het huis. Heeft u geen kruipruimte, dan is isoleren lastig. U kunt dan uw vloer ophogen door er isolatieplaten onder te leggen. Nadeel hiervan is wel dat u uw deuren moet inkorten. Een tweede, meer kostbare, oplossing is het verwijderen van de vloer en het plaatsen van een nieuwe vloer met isolatie aan de onderkant. Gezien de kostprijs is deze oplossing alleen het overwegen waard als u toch al de vloer wilt vervangen.

Heeft u een lage kruipruimte (tot 35cm), dan kunt u in deze ruimte isolatiemateriaal aanbrengen. Denk bijvoorbeeld aan het plaatsen van zakken met EPS (piepschuim) of het volstorten van de ruimte met schelpen of cellulose. Let er wel op dat eventuele leidingen bij het volstorten van een kruipruimte onbereikbaar worden. Ook kunnen deze afhankelijk van het soortelijk gewicht van het isolatiemateriaal onder de druk beschadigd raken. Volstorten is sterk af te raden indien zich in de kruipruimte leidingen of kabels bevinden waartoe u toegang moet blijven houden.

Heeft u een hoge (>35cm) kruipruimte, dan heeft u diverse mogelijkheden. Het beste is echter, de onderkant van de vloer te isoleren. Dit levert het meest comfortabele resultaat op, omdat de vloer minder koud is. Zorg er wel voor dat het materiaal goed tegen de onderkant van de vloer bevestigd is; eventuele holtes kunnen de isolatiewaarde drastisch doen afnemen. Isoleert u de bodem van de kruipruimte, dan heeft u meer materiaal nodig. Let er gelijk op dat u de opgaande balken van de fundering isoleert, om de isolatiewaarde te verhogen en koudebruggen te voorkomen. Zorg in alle gevallen gelijk voor een dampremmende folie tegen de onderkant van de kruipruimte. Hoe minder vocht in de kruipruimte, hoe beter.

Materialen

U heeft voor vloerisolatie de keuze uit een groot aantal materialen. Het verschilt wel of de onderkant van de vloer of de bodem wilt isoleren, want niet alle materialen zijn voor alle doeleinden geschikt. Isoleert u de onderkant van de vloer, overweeg dan de volgende materialen:

• Thermoskussen. Eenvoudig aan te brengen en een goede isolatiewaarde. Een duurdere oplossing.
• Glas- en steenwol. Steenwol wordt gemaakt van gerecycled materiaal.
• EPS (‘piepschuim’). Let wel op dat u een brandvertragende EPS kiest. EPS is een goedkope oplossing.
• XPS / PUR. Hebben een hogere isolatiewaarde dan EPS, maar is minder milieuvriendelijk.
• Kurk. Relatief duur, maar zeer milieuvriendelijk.

Let op dat u geen dampremmende laag aanbrengt en dat het isolatiemateriaal geen vocht opneemt. Houdt u hier geen rekening mee, dan kan de vloer vochtig worden en beschadigd raken. Isoleert u de bodem van de kruipruimte, dan heeft u de volgende opties:

• Schelpen. Indien van dode dieren verkregen is dit een milieuvriendelijke optie. U heeft, zeker indien er een kleine waterlaag in de kruipruimte staat, veel materiaal nodig. Een R-waarde van 3 wordt pas verkregen bij een dikte van 37cm.
• Kleikorrels. Gebakken kleikorrels hebben een isolerende werking, omdat ze veel lucht bevatten.
• Schuimbeton. Een zeer goed isolerende (ongeveer 10 keer beter dan gewoon grindbeton) betonsoort. Een relatief dure oplossing.
• Zakken met EPS (piepchuim). Goedkoop en eenvoudig zelf aan te brengen. Dit is een kosten-effectieve oplossing, al is EPS vanwege het bestanddeel aardolie geen milieuvriendelijk materiaal. Daarnaast is het in ‘pure’ vorm niet brandveilig, wat de toevoeging van milieu-onvriendelijke brandvertragers noodzakelijk maakt.

Extra tips

Tot slot nog een aantal algemene tips:

• Vergeet het kruipluik niet te isoleren. Het kruipluik is een enorm potentieel warmtelek dat makkelijk van een isolatieplaat voorzien kan worden.
• Ook de kruipruimte moet voorzien zijn van voldoende ventilatie. Met name in geval van een houten vloer is het van groot belang dat er voldoende geventileerd wordt, om rot te voorkomen. Zorg er dus voor dat eventuele isolatie de kruipruimte niet afdicht.
• Gebruikt u glas- of steenwol? Doe dan handschoenen aan bij het plaatsen, omdat de vezels van het materiaal irriterend kunnen werken.
• Heeft u een stenen vloer, verwacht dan geen warme voeten als u de onderkant isoleert. Let op: de isolatie heeft wél het gewenste effect!
• Isoleer geen warmwaterleidingen! Dit in verband met het gevaar op legionella. Circulatieleidingen (bijvoorbeeld voor de verarming) kunnen wel geïsoleerd worden, omdat warm water hierin niet stilstaat.

The post Vloerisolatie appeared first on Verbouwtips.

Benodigdheden

Voordat u aan de slag gaat met het verwijderen van cementsluier, is het van groot belang dat u de juiste veiligheidsmaatregelen neemt. Mocht u gebruik maken van cementsluierverwijderaar, houd dan in de gaten dat dit aggressieve middelen zijn. Wij raden daarom aan het volgende te gebruiken:

• Veiligheidsbril
• Mondkapje / mondmasker
• Werkhandschoenen
• Hydrospons
• Schrobborstel
• Cementsluierverwijderaar (zie hieronder)

De juiste cementsluierverwijderaar kiezen

Alvorens u aan de slag gaat, is het van groot belang dat u het juiste middel koopt voor het te behandelen oppervlak. Gebruikt u het verkeerde middel, dan loopt u niet alleen het risico op tijdverspilling; u kunt zelfs uw vloer / muur onherstelbaar beschadigen.

Product	Geschikt voor	Zuurhoudend*	Prijs / kopen
HG Tegel	Gladde keramische tegels, plavuizen en niet-kalkhoudende natuursteensoorten.	Ja
HG Limex	Ruwe niet-kalkhoudende tegeloppervlakken.	Ja
Nibo Stone	Kalkhoudende vloeren, o.a. marmer.	Nee
Rolith RB1	Specifiek voor gevelsteen. Hard gebakken gevelstenen, kalkzand-, mangaan-, verblend-, westwalderklei- als ook geëngobeerde steensoorten. 1 liter.	Ja

De cementsluier verwijderen

Er zijn verschillende technieken voor het verwijderen van cementsluier. Omdat niet alle tegels en voegmiddelen hetzelfde zijn, werken niet alle technieken voor iedereen even goed. Meestal geldt wel dat hoe langer de sluier erop zit, hoe lastiger het is deze te verwijderen. Wacht er dus niet te lang mee, omdat het probleem anders groter kan worden!

Gebruik van cementsluierverwijderaar

1. Voorbereiding: zorg er ten eerste voor dat u de juiste veiligheidsmaatregelen neemt. Cementsluierverwijderaars zijn over het algemeen aggressief bijtende middelen, dus verzamel alle benodigdheden en houd kinderen op afstand.
2. Verdunnen: is de cementsluier nog vers, dan zult u meestal het middel moeten verdunnen, omdat het anders de voeging tussen de tegels kan aantasten. De precieze ratio verschilt per product, maar wij raden aan altijd voorzichtig te beginnen. Werkt het niet, dan kunt u altijd een scheutje middel toevoegen aan uw mengsel. Voor oude cementsluier kunt u in de meeste gevallen (lees het etiket) het middel puur gebruiken.
3. Middel aanbrengen: breng met een spons of doek het middel aan. U kunt het eventueel ook over het oppervlak gieten, maar
4. Inwerken: afhankelijk van het middel en de ernst van het probleem, kunt u het middel eerst 5 tot 10 minuten laten inwerken.
5. Afboenen: voor het boenen zelf kunt u het beste beginnen met een zachte spons. Lukt het hiermee niet, probeer dan een schrobborstel. Een schuurspons gebruikt u alleen in uiterste noodzaak, en idealiter alleen op ruwe tegels. Dit omdat gladde tegels bekrast kunnen raken. Boen krachtig en in kleine cirkeltjes; u hoort nu de cementsluier te zien verdwijnen.
6. Afspoelen: bent u klaar, spoel dan het middel weg met warm water. Doe dit tweemaal, zodat u er zeker van kunt zijn dat het middel weg is. Met name in de badkamer is dit van belang, omdat achtergebleven middel anders op uw voeten terecht kan komen.

Andere methodes

• Water: maak een emmer met lauwwarm water en gebruik een schuursponsje om de sluier weg te boenen. Is het voegmiddel vers, kijk dan uit dat u het niet uit de voegen schraapt.
• Azijn: een 50/50 mengsel van water en azijn kan wonderen doen. Azijn is zuur, dus test het eerst op een reservetegel om er zeker van te zijn dat uw tegels er tegen bestand zijn.
• Zoutzuur: een verdunde zoutzuuroplossing kan helpen met het oplossen van de overtollige cement. Let op: maakt u de oplossing te sterk, dan kunt u de voegen (en zelfs de tegels!) beschadigen.
• Droog: het is veel en zwaar werk, maar hard boenen met een droge theedoek of oude kranten kan werken.
• Ruitenkrabber: als niets werkt, kunt u proberen een ruitenkrabber te gebruiken. Krab stukje bij beetje de sluier eraf, zonder dat u de tegels beschadigt.

Cementsluier voorkomen

Om cementsluier te voorkomen, kan het nodig zijn de tegels te coaten alvorens ze te voegen. Tegelaars die incorrect te werk gaan, willen dit, of het afboenen van de tegels nog wel eens vergeten. Hierdoor blijft er na het opdrogen een doffe cementlaag op de tegels achter.

De tegels afboenen

Maak vlak na het drogen van het voegmiddel gebruik van een warme, natte spons (gebruik een tegelspons; deze absorbeert beter), waarmee u de tegels volledig schoonveegt. Wees niet te ruw, omdat u anders onbedoeld voegmiddel uit de voegen kunt trekken. Begin om deze reden ook niet te vroeg met het afboenen van de tegels. Een goede richtlijn om aan te houden, is dat u met uw vingers over de voegen moet kunnen glijden zonder dat er voegmiddel op uw vingers achterblijft.

Sealen / coaten

Een andere manier om hardnekkige sluier te voorkomen, is het correct sealen van tegels alvorens u gaat voegen. Met name gepolijste keramische tegels hebben veel onzichtbare poriën waarin het cement zich kan hechten. Door deze tegels voor het voegen eerst te impregneren, voorkomt u grote problemen.

The post Cementsluier Verwijderen appeared first on Verbouwtips.

Opruimen

Voor veel lezers zal dit een open deur zijn, maar om een ruimte na het klussen netjes te houden, is het belangrijk zowel voorafgaand aan, als tijdens het klussen grondig opruimen. Maak je kamer daarom vooraf zover mogelijk leeg. Er kan immers geen verf op een kast komen, wanneer de kast vooraf uit de kamer is verwijderd. Verfpotten die niet meer gebruikt worden, direct verwijderen. Dit geldt ook voor ander gereedschap en klusafval.

Afdekken

Afdekfolie is niet het meest gebruiksvriendelijke materiaal. Het plastic blijft niet goed liggen, is vaak net van een verkeerde maat en beschadigt snel tijdens het klussen. Het afplakken van je vloer en meubels met afdekfolie kan een behoorlijke opgave zijn. Een feestje zal het niet snel worden, maar met onderstaande tips zal het afdekken wel een stuk gemakkelijker gaan.

1. Bepaal vooraf wat er afgeplakt moet worden. Dit lijkt logisch, maar het kan een hoop geld besparen wanneer je direct folie met de juiste afmetingen koopt.
2. Kijk in de winkel goed naar de breedte- en lengtematen van het folie. Een kast is bijvoorbeeld fijn om met één groot stuk folie af te dekken, in plaats van 4 verschillende repen.
3. Ga na of er over het folie gelopen gaat worden. Wanneer dit het geval is, kies dan extra stevige afdekfolie.
4. Zorg ervoor dat de vloer schoon is voordat het folie gelegd wordt. Dit voorkomt beschadigingen en daarnaast blijft tape beter plakken.
5. Gebruik zware voorwerpen om het plastic op de juiste plek te houden, bij het afplakken van de vloer. Een pot of een schoen kan voldoende zijn.
6. Gebruik stevig afplaktape dat gemakkelijk met één hand van de rol gescheurd kan worden. Dit omdat je vaak maar één hand vrij hebt.
7. Hang oude handdoeken over scherpe randen. Dit verkleint de kans op scheuren in het folie.
8. Leg het folie op de grond ongeveer een centimeter van de muur af. De rand die open blijft, wordt afgedekt met de tape.
9. Plak lange rechte stukken met de tape langs de muur.
10. Wanneer je verft, dan is het aan te raden om de vloer met twee lagen af te dekken. Een plastic onderlaag, met daarboven een laag afplakpapier.
11. Afplakpapier is perfect voor bijvoorbeeld de vloer van een gang waar veel doorheen wordt gelopen. Het is steviger dan folie en er komen daarom minder snel gaten in.
12. Een oud laken of een oud gordijn kan prima als alternatief gebruikt worden voor folie of papier. Bedenk wel of het laken eventuele verfspetters niet doorlaat.

Klik hier wanneer je meer tips wilt voor het verven.

Boren

Gaten boren in het plafond, een muur, of balk veroorzaakt rommel. Het gruis uit de muur is soms lastig op te zuigen wanneer het eenmaal op de vloer terecht is gekomen. Belangrijk dus om te voorkomen dat er zaagsel of gruis de vloer, of een meubelstuk raakt. Hieronder volgen drie simpele manieren om te voorkomen dat er achteraf schoongemaakt hoeft te worden.

1. Houd de mond van de stofzuigerslang vlak onder de plaats waar je gaat boren. Wanneer je de stofzuiger aan hebt staan, op het moment dat er geboord wordt, zal vrijwel al het stof opgezogen worden. Dit is een voor de hand liggende tip, maar om meerdere redenen kan het lastig zijn om deze tip in praktijk te brengen. Het kan zijn dat je alleen bent tijdens het boren en daarom geen hand vrij hebt voor de stofzuigerslang, of je boordt op een hoogte waar de slang niet bij kan. In de geval bieden de onderstaande adviezen mogelijk uitkomst.
2. Snijd de bovenkant van een papieren drinkbeker of een plastic flesje, tot een rand van ongeveer twee centimeter van de bodem, af. Boor door het midden van de bodem van de beker en boor op deze manier in de plank of muur.
3. Plak een post-it blaadje met een plakrand tegen de muur, vlak onder de plek waar je wilt boren. Vouw het papier vlak onder de plakrand, zodat een groot deel van het papier horizontaal staat.

The post Hoe houd je de kamer netjes tijdens het klussen? appeared first on Verbouwtips.

Afhankelijk van het soort lijm dat gebruikt is, kunt u bepalen of er afbijtmiddel nodig is voor het verwijderen van het tapijt. Maak met een schroevendraaier een klein stuk van het tapijt los langs de rand. U kunt dan het tapijt een stuk los trekken. Wanneer u bruine lijm aantreft is het aan te raden afbijtmiddel te gebruiken. Vindt u witte lijm, dan kunt u de lijm eenvoudig van de grond en het tapijt verwijderen met warm water.

De lijm verwijderen

Vindt u bij het tapijt verwijderen bruine middelen, dan kan zoals gezegd afbijtmiddel gebruikt worden. Afbijtmiddel voor het verwijderen van tapijt is verkrijgbaar bij de bouwmarkt. In het geval dat de bruine lijm helemaal uitgedroogd is, kunt u een verfkrabber of een plamuurmes gebruiken om de lijmresten makkelijker te verwijderen. Mocht u het tapijt verwijderen van een trap kijk dan goed uit met de verfkrabber of plamuurmes. U kunt als u te ruw werkt het oppervlak flink beschadigen. Zorg ook dat u bij een trap het tapijt verwijdert van onder naar boven. Terwijl u bezig bent met een trede kan de trede daarboven alvast inwerken.

Zorg er in alle gevallen voor dat alle lijm, wit of bruin, zoveel mogelijk weg is. Het is sowieso van belang dat de ondergrond vlak wordt. Wilt u bijvoorbeeld het tapijt verwijderen en vervangen voor linoleum of laminaat, dan zal een ongelijke ondergrond geheid voor problemen gaan zorgen. U kunt laatste restjes van de lijm verwijderen met een schuurpapier.

Het tapijt

U kunt het best het tapijt verwijderen door het tapijt met een stanleymes in lange ‘repen’ te snijden. Aan het begin van de reep kunt u het tapijt lostrekken. Vervolgens rolt u het tapijt langzaam op zodat het los komt van de lijm. Door kleine repen aan te houden hoeft u weinig kracht te zetten en zal het tapijt snel verwijdert kunnen worden. Het is daarnaast direct opgerold en klaar om weggegooid te worden.

Wanneer u het tapijt verwijderen wilt van grote oppervlakken, dan is het wellicht raadzaam een tapijtstripper te huren. Dit zijn professionele machines die het hele proces vereenvoudigt. Het zorgt ervoor dat tapijt verwijdert wordt zonder dat u grote lichamelijke inspanning hoeft te verrichten. Dit kan een voordeel zijn wanneer u alleen werkt, tapijt verwijderen moet uit een grote ruimte of als u in slechte lichamelijke conditie bent. Zorg er wel voor dat u bij het tapijt verwijderen met een tapijtstripper uzelf beschermt met handschoenen, veiligheidsbril en veiligheidsschoenen. Ook hier is het belangrijk de ruimte goed te ventileren wanneer u het tapijt verwijdert.

The post Tapijt verwijderen appeared first on Verbouwtips.

Hoewel wij over het algemeen aanraden een specialist in te huren voor deze klus, kunt u met de juiste voorbereiding, materialen en techniek uw marmeren vloer zelf van kleine krasjes of vlekjes ontdoen. Voor grotere oppervlakken, diepere krassen en grote vlekken raden wij u aan een vakman in te huren.

Wat heb ik nodig?

• Boormachine met flexibel polijststuk, of:
• Polijstmachine (grotere oppervlakken)
• Schuurpapier (grit: 60 t/m 1000 a 1500)
• Veiligheidsbril
• Mondkapje / stofmasker
• Een oefensteen (liefst een restant van uw vloer)
• Impregneermiddel (optioneel, sterk aanbevolen)

Opmerking m.b.t steensoorten

Omdat er zoveel ondersoorten marmer zijn (afhankelijk van herkomst), is het belangrijk op te merken dat niet alle gesteentes op dezelfde manier op een behandeling reageren. Hieronder een aantal voorbeelden:

• Belgisch hardsteen: ook wel bekend als ‘blauwe kalksteen’ of ‘crinoïde kalksteen’. Belgisch hardsteen is zeer compact en maar licht poreus, en daardoor vlekbestendig en goed bestand tegen een wisselvallig klimaat. Vanwege de hardheid van deze steensoort kan het hard werk zijn.
• Chinees hardsteen: Chinees hardsteen is een stuk goedkoper, maar is poreus en veroudert daardoor sneller. Chinees hardsteen is vlekgevoelig en moet altijd geïmpregneerd worden. Ga voorzichtig te werk, want Chinees hardsteen is eenvoudig te beschadigen.
• Travertin marmer: Travertin is een zachte steensoort die wisselend poreus kan zijn. Vanweg de tekening van travertin zult u deze steensoort meestal tot hoogglans willen polijsten.
• Bianco carrara: deze befaamde witte Italiaanse marmer is niet altijd makkelijk tot glans te krijgen. We raden aan een fijne grit te gebruiken en een glanzend middel te gebruiken als finish. Overleg eventueel met een vakman.

Zoeten of polijsten?

Wilt u uw natuurstenen vloer een matte finish geven, dan kunt u er ook voor kiezen om een vloer te (laten) zoeten. Het grootste verschil tussen polijsten en zoeten, is dat u bij het zoeten stopt met een grovere korrel. Hierdoor onstaat een matte finish die een kleurverdiepend effect geeft.

Droog of nat polijsten?

Er zijn twee manieren om marmer te polijsten; de zogenaamde ‘natte’ en ‘droge’ methode. De natte methode maakt gebruik van water om de hoeveelheid stof te beperken, maar het is met deze methode erg moeilijk om uw resultaat te beoordelen voor de steen volledig opgedroogd is. Aangezien marmer nogal poreus is, kan dit lang duren en het water kan zelfs in de marmer trekken en voor vlekken zorgen.

In deze gids kiezen we om bovenstaande redenen dus voor de droge methode, omdat deze uitstekende resultaten geeft en eenvoudiger is it te voeren. Met deze methode komt er wel fijnstof vrij, dus we raden u aan om in ieder geval een stofmasker en veiligheidsbril te dragen.

Droog polijsten

Als u steen polijst, gebruikt u ofwel silicium carbide schuurpapier, ofwel diamantschijven. Met deze materialen kunt u dunne laagjes van het gesteente afslijpen tot u de gewenste glans bereikt. U kunt het schuurpapier via een speciaal schuur- of polijststuk op een boor monteren. Begin altijd met een grove korrel; hoe lager het nummer, hoe grover de korrel (de zogenaamde ‘grit’). Een goede grit om mee te beginnen is 60; afhankelijk van de gewenste glans legt u de finishing touch met 1000 a 1500.

Het polijsten begint dus met de grove korrel. Begin NIET direct op uw vloer; zorg er eerst voor dat u gevoel krijgt voor de techniek en materialen door een oefensteen van hetzelde materiaal te gebruiken. Schuur een dunne laag van de steen af en zorg ervoor dat u het schuurpapier altijd in beweging houdt. Doet u dit niet en houdt u het schuurpapier te lang stil over een vaste plek, dan loopt u het risico dat u een cirkelvorm in de steen slijpt.

Oefen niet teveel druk uit (laat de machine het werk doen) en zorg ervoor dat alle opstaande randjes en andere oneffenheden worden afgeslepen. Bent u klaar, ga dan over de volgende grit. Voor een optimaal resultaat neemt u kleine stappen, bijvoorbeeld 60-80-120-240-400-600-800-1000 en misschien zelfs 1200 of 1500. Hoe fijner de uiteindelijke korrel, hoe hoger de uiteindelijke glans. Het is veel werk, maar als u te grote stappen neemt, kan het zijn dat uw eindresultaat bekrast raakt.

Bent u tevreden met het resultaat op de oefensteen? Dan kunt u volgens dezelfde techniek aan de slag met uw vloer. Let er op: draag een veiligheidsbril en stofmasker, neem geen grote stappen in korrelgrootte en houd uw polijstmachine altijd in beweging.

Natuursteen impregneren

Bent u klaar met het polijsten, dan raden wij u ten zeerste aan om uw vloer te impregneren. Hiermee verzegelt u de porien van de steen en kunt u de vloer beschermen tegen toekomstige vlekken.

Producttip

HG Impregnerende Beschermer

Een goede all-round beschermer die u kunt gebruiken om uw naturustenen vloer te beschermen tegen het intrekken van vuil en vlekken.

Alvorens u de steen impregneert, kunt u indien gewenst een kleurverdiepend middel aanbrengen, waarmee u de kleur van de steen beter naar voren laat komen. Let wel: omdat dit middel in de poriën moet trekken, kunt u dit alleen doen vóór het impregneren!

The post Marmer en ander natuursteen polijsten appeared first on Verbouwtips.

Materialen

Een Perzisch tapijt kan uit verschillende materialen bestaan, maar bestaat in de meeste gevallen uit een combinatie van wol, zijde en katoen.

• Wol is afkomstig van schapen, geiten en kamelen. Schaapswol is zoals verwacht het meest gebruikt, terwijl kamelenwol enkel gebruikt wordt door nomaden.
• Katoen is afkomstig van de katoenplant en wordt vaak gebruikt als basis voor het taptijt (de zogenaamde ‘ketting’ en ‘inslag’). Een goedkoop kleed kan voor een groot deel uit katoen bestaan.
• Zijde is relatief duur en wordt vooral gebruik bij de kostbare fijngeknoopte tapijten. Zijde wordt gebruikt om details te benadrukken, maar kan vanwege zijn sterkte ook gebruikt worden als basis van het tapijt. Dergelijke tapijten zijn vanwege de grote hoeveelheid handwerk en de prijs van de grondstof erg duur.

Productie

Hoewel moderne tapijten vaak machinaal gemaakt worden, worden échte Perzische tapijten al eeuwenlang met de hand gemaakt. Meestal wordt wel gebruik gemaakt van een weefgetouw om de zogenaamde kettingdraden te spinnen. Hoe meer kettingdraden een tapijt heeft, hoe fijner de uiteindelijke structuur. Tussen deze draden in worden de zogenaamde inslagdraden geweven. Na iedere inslagdraad worden vervolgens handmatig de knopen gelegd. Bij het leggen van een knoop, worden twee kettingdraden als het ware aan elkaar geknoopt. De knoop wordt vervolgens afgeknipt, waarbij de uiteinden de zogenaamde ‘pool’ (de opstaande haartjes) van het tapijt vormen. Hoe fijner de structuur van het tapijt (hoe meer kettingdraden), hoe meer knopen er nodig zijn.

Soorten tapijten

Er zijn drie soorten Perzische tapijten, het nomadentapijt, het boerentapijt en het ateliertapijt. Deze soorten verschillen in grondstof, motief en opbouw:

• Nomandentapijt: een nomadentapijt wordt vervaardigd door rondtrekkende stammen. Zij maken veelal gebruik van schapenwol, maar beschikken als één van de weinigen ook over kamelenwol. Een nomadentapijt is relatief grof van structuur en is opgebouwd uit eenvoudige patronen. Eventuele afbeeldingen zijn vaak grof en geven alledaagse objecten als bloemen en platen weer.
• Boerentapijt: een boerentapijt wordt vervaardigd door dorpelingen en mensen uit het platteland. Omdat in deze regio’s vaak katoen wordt verbouwd, zien we in boerentapijten veel katoen terug. Boerentapijten worden vaak in nabijgelegen steden verhandeld en worden naar deze handelsstad vernoemd. Het is vaak erg lastig de precieze oorsprong van een dergelijk tapijt te traceren.
• Ateliertapijten: ateliertapijten zijn de meest exclusieve tapijten, waarin vaak gebruik gemaakt wordt van zijde. Deze tapijten zijn vaak erg fijn van structuur en zijn qua ontwerp en motief vaak de mooiste van de drie soorten. Ateliertapijten zijn vanwege de grote hoeveelheid handwerk en de kwalitatief goede grondstoffen relatief duur.

The post Perzisch tapijt appeared first on Verbouwtips.

Tips per vloersoort

• Plavuizen: in gevallen waar de tegels dicht op de ondervloer liggen, kan het voldoende zijn de voegen uit te slijpen met een haakse slijper. Vervolgens zijn de tegels relatief simpel uit te tikken. Gebruik in lastigere gevallen of in gevallen waar de lijmlaag dik blijft zitten een sloophamer. Draag in een dergelijk geval wel een veiligheidsbril!
• Laminaat en parket: laminaat is meestal zeer eenvoudig te verwijderen. Met name kliklaminaat is simpel: trek de planken gewoon uit de vloer. Gelijmde parketvloeren zijn lastiger. Een sloophamer is hier een optie, al kan een combinatie cirkelzaag-plamuurmes ook wonderen doen. Gebruik veel water om het hout krom te laten trekken en de lijm zachter te maken.
• Beton: een betonvloer is moeilijk te verwijderen. Meestal is een watergekoelde diamantzaag en/of haakse slijper met diamantblad nodig om de vloer in blokken te snijden.
• Tapijt: is uw tapijt sterk verweerd of niet meer te reinigen? Dan wordt het tijd deze te vervangen. Met name de onderlaag kan bij een verlijmd tapijt problemen geven. Lijmoplossers zijn zeer chemisch en werken lang niet altijd optimaal. Gebruik een stanleymes om het tapijt in repen te snijden en rol de banen van de vloer. Resten kun je verwijderen door met twee bakstenen de vloer goed af te ‘schrapen’. Een schuurmachine is in verband met het heractiveren va de lijm (door de warmte) geen goed idee. Er zijn overigens specialistische tapijtstripmachines beschikbaar, die u wellicht kunt huren bij uw lokale doe-het-zelf zaak. Zie ons artikel over tapijt verwijderen voor meer tips en info.
• Linoleum: over linoleum kunt u niet tegelen; de lijm hecht niet of nauwelijks. Het verwijderen van linoleum is niet eenvoudig en mondt meestal uit in ‘hakwerk’. Een techniek die het proberen waard is, is het in stroken snijden van de vloer met een stanleymes. Onder de stroken steekt u een scherpe steekschop, waarmee u het linoleum van de vloer kunt wiggen’. Let op: in oudere linoleum-vloeren kan in de onderlaag asbest verwerkt zitten. Laat ruiming in dit geval over aan professionals!
• Natuursteen: voor natuursteen (denk aan bijvoorbeeld marmer) dient u er rekening mee te houden dat het moeilijk wordt de vloer zonder beschadiging te verwijderen. In de meeste gevallen wordt een sloophamer (zogenaamde ‘kango’) gebruikt om de vloer in stukken te slaan. Zorg ervoor dat u voorbereid bent op het verwerken van een forse hoeveelheid puin.

Puin verwerken

Houd er rekening mee dat u in de meeste gevallen te maken krijgt met een forse hoeveelheid afval. Met name in geval van een tegelvloer of een vloer van natuursteen, kan de hoeveelheid afval substantieel zijn. Zorg er dus voor dat u ofwel de grofvuildienst van de gemeente inschakelt (bij grote stukken afval, denk aan stukken tapijt), ofwel een aanhangwagen huurt voor het vervoeren van puin richting uw gemeentewerf. Draag altijd goede handschoenen bij het werken met steenafval, om schrammen te voorkomen. Het spreekt misschien voor zich, maar houd tevens een goed postuur bij het sjouwen!

The post Vloerbedekking verwijderen appeared first on Verbouwtips.

Stap 1: vloer verwijderen

Deze stap is geheel optioneel, maar de beste manier om een goede egalisatie te verkrijgen, is door eerst de oude vloer te verwijderen. De methode van verwijderen hangt vrijwel volledig af van de soort vloer. Er zijn situaties denkbaar waarin het verwijderen van de vloer onmogelijk zelf te doen is. Zie het artikel over vloerbedekking verwijderen voor gerichter advies en waardevolle tips als u het vloer verwijderen zelf aan wilt pakken. U kunt altijd besluiten om over uw oude vloer heen te egaliseren, maar houd er dan wel rekening mee dat u de deuren moet inkorten, plinten moet verplaatsen en eventuele drempels moet ophogen. Ook zaken als uitstekende spijkers en andere oneffenheden dient u te verwijderen.

Stap 2: primer aanbrengen

Een belangrijke eigenschap van de bestaande ondergrond is de zogenaamde zuigende werking. Deze eigenschap, die onder andere afhankelijk is van de openheid van de poriën in de vloer, heeft direct invloed op hoe goed het egaliseermiddel kan uitvloeien. Hoe hoger de zuigende werking, hoe slechter het materiaal uitvloeit. In geval van een sterk zuigende ondergrond kan het daarom dus noodzakelijk zijn eerst een primer (ook bekend als voorstrijkmiddel) aan te brengen. Dit is een speciaal hechtmiddel dat de zuiging reguleert en een hechtbrug vormt tussen de ondergrond en het egaliseermiddel. In sommige gevallen kan het nodig zijn de vloer eerst de schuren; zie hiervoor de voorschriften van de primer. Maak in ieder geval de vloer goed schoon; een droge en stofvrije vloer zal beter hechten dan een natte en stoffige.

Stap 3: egaliseer de vloer

Maak eerst het egalisatiecement aan volgens voorschrift in een speciekuip. Gebruik een boormachinemixer om het cement aan te maken. Mix de cement tot deze klontvrij is en eenvoudig over de vloer is uit te gieten. Wees niet bang als het cement wat dun aandoet; dit is normaal en zorgt juist voor een betere uitvloeiing van het materiaal. Giet het middel uit in banen; na iedere baan kunt u de uitvloeiing bevorderen met behulp van een plakspaan. Zorg ervoor da tiedere hoekje en gaatje gevuld wordt met het egalisatiecement. Bent u nog niet tevreden, dan kunt u altijd na het drogen van de specie (minimaal zo’n 24 uur) een nieuwe laag aanbrengen. Egaliseert u een zeer grote ruimte, weet dan dat er speciale egalisatiepompen te huur zijn. Deze pompen het egaliseermiddel zeer gelijkmatig en volgens een constante mengverhouding over de vloer. Het resultaat is strakker, netter en gladder. Laat u een egalisatieklus over aan een specialist, dan kunt u flink op de manuren besparen door de specie te laten pompen. Bent u klaar met egaliseren, laat het egaliseermiddel dan minimaal 24 uur uitharden alvorens u de ruimte betreedt en/of begint met het aanleggen van een nieuwe vloer.

The post Vloer egaliseren appeared first on Verbouwtips.